متن رأی
شمارةٌ رأی: ۱۳۹۹/۷/۱-۷۹۶ رای وحدت رویةٌ هیأت عمومی دیوان عالی کشور نظر به اینکه مطابق قسمت دوم ماده ٩ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۹ آراء صادره از حیث قابلیت اعتراض, تجدیدنظر و فرجام تابع قوانین مجری در زمان صدور آن است و این حکم که یکی از قواعد تضمین‌کننده حقوق مکتسب اصحاب دعوا است. در امور کیفری نیز جاری است و به همین سبب حکم مندرج در بند «الف» مادةٌ ۱۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۳ مبنی بر اجرای فوری قوانین مربوط به صلاحیت. منصرف از قاعده مذکور است. بنابراین, چنانچه رای دادگاه کیفری با توجه به درجه مجازات قانونی جرم در زمان صدورء مطابق ماده ۴۲۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۳۲ قابل فرجام در دیوان عالی کشور باشد.
کاهش مجازات به موجب قانون جدید تأٌثیری در قابلیت فرجام رای ندارد. بر این اساس رای شعبه بیستم دیوان عالی کشور تا حدی که با این نظر انطباق دارد به اکثربت آراء هیأت عمومی صحیح و قانونی تشخیص داده می‌شود. این رأی طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با اصلاحات بعدی» در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه‌ها و سایر مراجع اعم از قضایی و غیر آن لازم‌الاتباع است.
هیأت عمومی دیوان عالی کشور
