مرکز حقوقی راهبردوابسته به اندیشکده راهبرد اقتصاد
آیین دادرسی کیفری و صلاحیت کیفری

فرجام؛ تجدیدنظر

رأی شماره ۵۲۶۱۳۶۸/۰۲/۱۹هیأت عمومی دیوان عالی کشور

متن رأی

رأی شماره ۵۲۶ ـ ۱۳۶۸/۲/۱۹

بسمه تعالی

ری وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور نظر به ماده ۶ قانون مدنی که مقرر می دارد: اثر قانون نسبت به آتیه است و قانون نسبت به ماقبل خود اثر ندارد مگر اینکه در خود قانون مقررات خاصی اتخاذ شده باشد و نظر به اینکه در قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاه ها و نحوه رسیدگی به آنها مصوب مهرماه ۱۳۹۷ مقررات خاصی برای رسیدگی به درخواست تجدیدنظر محکوم علیه نسبت به احکام سابق دادگاه های کیفری قید نشده و بر طبق بند ب از مواد الحاقی به قانون آیین دادرسی مصوب آذرماه ۱۳۶۹ آراء دادگاه ها از حیث قابلیت اعتراض و پژوهش و فرجام تابع قانون مجری در زمان صدور آن می باشدءلذا محکوم علیه حکم کیفری که قبل از لازم الاجراء شدن قانون موارد تجدیدنظر احکام دادگاه ها (۱۳۹۷/۹/۶) صادر گردیده نمی تواند رأَساً به استناد قانون مزبور درخواست تجدیدنظر نماید.

این رای بر طبق ماده ۳ از مواد الحاقی به قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۳۷ برای دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است.

هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور

اصل سند

صفحات مربوط به همین رأی از مجموعه منبع

اصل سند فرجام؛ تجدیدنظر، صفحه 1
بازگشت به فهرست آرا ←
مشخصات منبعدریافت PDF رأی

مجموعه موضوعی «آرای وحدت رویه تا ۸۸۲»، صفحه ۷۱۵. عنوان موضوعی راهنمای مطالعه است و جزئی از عنوان رسمی رأی محسوب نمی‌شود.