متن رأی
رأی شماره ۶۷۳ ـ ۱۳۸۳/۱۱/۶
بسمه تعالی
رای وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
تبصره۲ ماده ۲۹۹ قانون مجازات اسلامی و ماده 1۱۶ این قانون برای مرتکبین جرائم مذکور در این مواد»در صورتی که بزه‌های ارتکابی سبب اخلال درنظام جامعه و یا خوف شده و یا بیم تجری مرتکب یا دیگران باشد. با شرایط مندرج در هریک ازآنهاءمجازات تعیین کرده است و هریک از این دو ماده صرفاً جرائمی را شامل است که از آنما نام برده شده وتداخلی هم بین آنها وجود ندارد.
بنابراین به‌نظر اکثریت قریب‌به اتفاق اعضای هیأت‌عمومی دیوان عالی کشورء رای شعبه‌اول دادگاه تجدیدنظر استان سیستان‌و بلوچستان صحیح ومنطبق با موازین قانونی تشخیص می‌گردد.
این رای به استناد ماده ۲۷۰ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه‌ها در موارد مشابه لازم‌الاتباع می‌باشد.
هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور
