متن رأی
رأی شماره ۷۴۲ ـ ۱۳۹۴/۵/۶
رای وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
غایت و هدف قانون‌گذار از وضع تبصره اصلاحی ذیل ماده 5۷۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال ۱۳۹۲ این است که احکامی که پس از اجراء قابل تدارک و جبران نیست و نسبت به آن تقاضای اعاده دادرسی شده قبل از حصول نتیجه تقاضا موقتاً به‌موقع اجراء گذارده نشود.براین مبنا و باتوجه به‌قابلیت اجرای احکام قطعی کیفری, شعبه دیوان‌عالی کشور برای صدوردستور توقف اجرای حکم ابتدا باید درخواست را بررسی و ملاحظه و چنانچه نظر اعضای شعبه بر رد درخواست باشد صدور دستور توقف اجرای حکم مقررامر بی‌فایده و لغوی است و به‌این جهت صدور این دستور در چنین مواردی به‌دلالت عقلی موافق مقصود قانون گذار نبوده و موضوعاً از شمول حکم مقرر در تبصره مذکور خارج است .بر این اساس رای شعبه سی‌وچهارم دیوان عالی کشور که با این نظر انطباق دارد صائب و موجه تشخیص می گردد.این ری طبق ماده 5۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال ۱۳۹۳ برای‌شعب دیوان عالی کشور لازم التباع است ./د
هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور
