متن رأی
رأی شماره ۱۸ ـ ۱۳۶۵/۷/۱
بسمه تعالی
رای وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده ۲۸۶ قانون اصلاح موادی از قانون آیین دادرسی کیفری مصوب شسهریورماه ۱۳۹۱ در مورد قطعی بودن احکام دادگاه های بدوی کیفری» به مستفاد از مستثنیات مصرحه در این ماده ظهور در احکام ماهوی به معنای اخص کلمه دارد که بر تعیین مجازات یا برائت صادر می شودء لیکن مقنن در ماده ۱۸۰ قانون آیین دادرسی کیفری به تصمیماتی که دادگاه های کیفری از جمله در پرونده های منع پیگرد به علت عدم وقوع جرم اتخاذ می نماید عنوان رأی اطلاق نموده» که در خصوص و مورد افاده حکم ماهوی را نمی کند و این نوع آراء به صراحت ماده ۱۸۰ قانون مارالذ کر قابل رسیدگی فرجامی تشخیص می شود. بنابراین رای شعبه ۱۱ دیوان عالی کشور صحیح و منطبق با موازین قانونی تشخیص می شود.
این ری بر طبق ماده واحده قانون وحدت رویه قضائی مصوب ۱۳۲۸ برای شعب دیوان عالی کشور و برای دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است.
هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور
