متن رأی
رأی شماره ۲۶ ـ ۱۳۵۳/۳/۱۵
بسمه تعالی
رای وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
"با توجه به مدلول ماده 2٩ اصلاحی قانون مجازاتعمومی مصوّب خردادماه ۵۲ که در آن ترتیب تخفیف در مجازاتها معلوم گردیده ذکریاز تخفیف مجازات اقامتاجباری نشده و ماده ۱۹ قانونمزبور که بهصورت سابق تصوییبگردیده درمقام همان مدت اقامتاجباری است تأثیر درمجازاتمذ کور در تبصره ذیل ماده ۱۷۳ قانون مجازاتعمومی ندارد.ء لذا رأیشماره ۱۱۹۹- ۲/۸/۱۳ دشعبه۹ ۱دادگاهاستان بهاتفاق آراء مرجح شناختهمی شود.اینرأی طبقماده ۳ ازمواداضافی به قانون آئیندادرسی کیفری مصوّب ۱۳۳۷ برای دادگاهها لازمالاتباع است."
هیأت عمومی دیوانعالی کشور
