متن رأی
رأی شماره ۱۲ ـ ۱۳۶۴/۳/۲۰
بسمه تعالی
رای وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
کیفری که قانونگذار در ماده ۸۷ قانون تعزیرات برای اهانت به کسانی که در سمتهای مختلف دولتی وظایفی را انجام می دهند و به آن مناسبت مورد اهانت قرار می گیرند معین کرده, اشد از مجازاتی است که در ماده ۸3 همان قانون برای اهانت به افراد غیر مسوّول تعیین شده و در این امر حفظ نظم عمومی و سیاست اداری کشور ملحوظ بوده و حق شخص و فردی نیست که انصراف آنان از شکایت تعقیب جزائی را کلاً موقوف نماید» لذا نظر شعبه ۱۹۳ دادگاه کیفری دو تهران از این جهت منطبق با موازین قانونی بوده و صحیحاً صادر شده است.
این رأی به موجب ماده ۳ اضافه شده به قانون آیین دادرسی کیفری مصوب مرداد ۱۳۳۷ در موارد مشابه از طرف دادگاه ها لازم الاتباع است.
هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور
