متن رأی
رأی شماره ۶۶۵ ـ ۱۳۸۳/۱/۱۸
بسمه تعالی
رای وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
برطبق قسمت اخیر ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده ۵۹ قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل‌هاو مراتع مصوّب ۱۳۹۷/۹/۲۹ ری قاضی هیأت مقرّر در ماده مزبور در موارد سه‌گانه‌شرعی مذکور در مواد۳۸۶و ۲۸۶مکرر قانون‌آیین‌دادرسی کیفری سابق قطعیت نداشته و قابل اعتراض است و ری وحدت‌رویه شماره ۱۳۷۶/۷/۲۵-۱ هیأت‌عمومی دیوان عالی کشور نیز مژید همین معنی است. بنابه‌مراتب رأی قاضی هیأت قابل اعتراض در دادگاه‌عمومی‌و سپس قابل تجدیدنظر دردادگاه تجدیدنظر استان می‌باشد. بنابراین رأی شعبه ۱۶ دادگاه تجدیدنظر استان‌مازندران که برهمین‌اساس صادرشده به اکثریت آراء تأییدمی گردد.این رأی برطبق ماده ۲۷۰ قانون آئین‌دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امورکیفری برای شعب دیوان‌عالی کشور و دادگاه‌های‌عمومی لازم‌الاتباع است.
هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور
