متن رأی
رأی شماره ۵۳/۱۷ ـ ۱۳۵۳/۳/۱۵
بسمه تعالی
ری وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور ماده ۱۳قانون‌جزای‌عمومی مصوّب خردادماه ۱۳۵۲در مقام تعریف جزای‌نقدی‌نسبی می‌گوید: (جزای نقدی‌نسبی آن است که میزان‌آن براساس واحد یامبنای‌خاص‌قانونی احتساب‌می گردد)وچون جزای نقدی‌نسبی که به‌موجب ماده ۶۲ اصلاحی مصوّب ۲۰ فروردین2۸ قانون حفاظت وبهره‌برداری از جنگلها و مراتع برای بریدن یا ریشه‌کن‌کردن و یا سوزاندن نهال‌جنگلی تعیین گردیده بر مبنا و مأخذ حداکثر ۵۰ ریال هرنهال می‌باشدو به‌موجب مواد ٩۹و۱۳ قانون‌جزا مصوّب خرداد ۱۳۵۲ مطلق جزای نقدی حداکثر تا ۰*+دریال کیفر خلافی و از ۱**هریال به‌بالا یفرجنحه‌ای شناخته‌شده اعم‌ازاینکه جزای‌نقدی در قانون نسبی باشد و یا ثابت» ملاک تشخیص خلافی و جنحه‌ای‌بودن جرم قطع یا ریشه‌کن‌کردن و یا سوزاندن نهال‌جنگلی درمورد هرجرم علیحده تجاوز و یا عدم‌تجاوز حداکثر مجموع مبلغ جزای‌نقدی‌نسبی خواهدبود که بر اساس حداکثر ۵۰ ریال واحد محاسبه جزای‌نقدی نسبی مصرح در ماده ۶۲ اصلاحی قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگلها و مراتع ازطرف دادگاه قانوناً قابلیت تعیین‌دارد. این ری به موجب ماده ۳ الحاقی به آئین‌دادرسی کیفری و در حد پیش‌بینی شده ضمن قانون وحدت‌رویه مصوّب تیرماه ۱۳۲۸ لازم‌الاتباع خواهد بود.
هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور
