متن رأی
شمارةٌ رأی: ۱۴۰۰/۷/۲۰-۸۱۴ ری وحدت رویةٌ هیأت عمومی دیوان عالی کشور با عنایت به سیاق عبارات ماده ۴ قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر و الحاق موادی به آن مصوب ۱۳۷۶/۸/۱۷ با اصلاحات و الحاقات بعدی, به ویژه عبارت «به هر نحوی به کشور وارد و با به هر طریقی صادر با ارسال نماید» و نیز اینکه در بند ۲ ماده ۱ قانون بادشده کلمه «ارسال» محفوف به کلمات «وارد کردن» و «صادر کردن» است و با توجه به لزوم تفسیر نصوص جزایی به طور مضیّق و به نفع متهم. عنوان جزایی «ارسال» مواد مخدر موضوع ماده صدرالذ کر صرفاً شامل ارسال این مواد به خارج از کشور می‌شود و فرستادن مواد مخدر مذکور در این ماده از نقطه‌ای به نقطه‌ای دیگر در داخل کشورء از شمول این عنوان جزابی خارج است و رفتار ارتکابی متهم. حسب مورد. می‌تواند مشمول عنوان جزایی دیگری قرار گیرد. بنا به مراتب رای شعبه پنجاهم دیوان عالی کشور تا حدی که با این نظر انطباق دارد به اکثریت آراء صحیح و قانونی تشخیص داده می‌شود. این ری طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی, در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور دادگاه‌ها و سایر مراجع, اعم از قضایی و غیر آن لازم الاتباع است.
هیأت عمومی دیوان عالی کشور
