متن رأی
شمارة رأی: ۱۳۹۹/۹/۱۸-۸۰۲ ری وحدت رویةٌ هیأت عمومی دیوان عالی کشور مستفاد از مواد ۰۱۹ ۲۶ و ۱۴۷ قانون اجرای احکام مدنی مصوب ۱۳۵۶ در مواردی که دادگاه صادرکننده اجرائیه به منظور اجرای حکم به دادگاه دیگری برای توقیف مال معین واقع در آن حوزه قضایی» نیابت داده و پس از توقیف.ء شخص ثالث به آن اعتراض کرده است. با توجه به اینکه توقیف مال مذکور بنا به درخواست و نظر دادگاه معطی نیابت انجام شده و دادگاه مجری نیابت صرفاً مفاد نیابت را اجرا کرده است. بنابراین. رسیدگی به این اعتراض در صلاحیت دادگاه معطی نیابت است و رای شعبةٌ سی و هفتم دیوان عالی کشور که در نتیجه با این نظر انطباق دارد به اکثریست آراء صحیح و قانونی تشخیص داده می‌شود. این ری طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲با اصلاحات بعدی, در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشورء دادگاه‌ها و سایر مراجع» اعم از قضایی و غیر آن لازم‌الاتباع است.
هیأت عمومی دیوان عالی کشور
