مرکز حقوقی راهبردوابسته به اندیشکده راهبرد اقتصاد
آیین دادرسی مدنی و صلاحیت حقوقی

صلاحیت؛ عدم صلاحیت

رأی شماره ۵۳۴۱۳۶۹/۰۱/۲۱هیأت عمومی دیوان عالی کشور

متن رأی

رأی شماره ۵۳۴ ـ ۱۳۶۹/۱/۲۱

بسمه تعالی

رای وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور

قرار عدم صلاحیت مذکور در بند ۶ ماده ۱۳ قانون تشکیل دادگاه های حقوقی یک و دو مصوب آذرماه ۱۳۹۶ به قرینه قرارهای دیگری که در این ماده احصاء شده اند» ظهور در عدم صلاحیت نسبی و محلی داردء زیرا این قرارها کلاً در دعاوی صادر می شود که قابل رسیدگی ماهوی در دادگاه های دادگستری است.» در صورتی که قرار عدم صلاحیت ذاتی موضوع ماده ۱۹ قانون اصلاح پاره ای از قوانین دادگستری مصوب خرداد ماه ۱۳۵۹ در پرونده هایی که باید در مراجع غیردادگستری مطرح و رسیدگی شود صادر می گردد و از شمول ماده ۱۳ قانون مرقوم خارج است. بنابراین رای شعبة ۲۱ دیوان عالی کشور مبنی بر اعمال ماده ۱۹ قانون موصوف که به قوت و اعتبار خود باقی می باشد صحیح تشخیص می شود.

این رای بر طبق ماده واحده قانون وحدت رویه قضایی مصوب ۱۳۲۸ برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است.

هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور

اصل سند

صفحات مربوط به همین رأی از مجموعه منبع

اصل سند صلاحیت؛ عدم صلاحیت، صفحه 1
بازگشت به فهرست آرا ←
مشخصات منبعدریافت PDF رأی

مجموعه موضوعی «آرای وحدت رویه تا ۸۸۲»، صفحه ۳۷۱. عنوان موضوعی راهنمای مطالعه است و جزئی از عنوان رسمی رأی محسوب نمی‌شود.