نظریه مشورتی ۷/۹۹/۹۵

چنانچه رای غیابی بر محکومیت متهم صادر شود و شاکی نسبت به رای صادر ه تجدیدنظرخواهی کند منتهی مهلت واخواهی متهم یا منقضی نشده باشد یا ابلاغ دادنامه به صورت قانونی صورت گرفته باشد ،آیا دادگاه تجدیدنظر میتواند با توجه به مواد 406و 407قانون آیین دادرسی کیفری به تجدیدنظرخواهی شاکی رسیدگی کند؟ به عبارت دیگر با توجه به اینکه طبق ماده 407این قانون تعیین وقت رسیدگی در مرحله واخواهی الزامی است تکلیف دادگاه تجدیدنظر چیست؟ )مفاد بند »ث« ماده 450و ماده 461قانون آیین دادرسی کیفری در نظر گرفته شود(

آراء دادگاههای کیفری نسبت به شاکی و دادستان همیشه حضوری است و وصف حضوری یا غیابی بودن آراء ،صرفاً نسبت به محکومعلیه قابل انطباق است .بنابراین غیابی بودن رأی نسبت به متهم تأثیری در حق تجدیدنظرخواهی شاکی و دادستان ندارد و اطلاق عبارت »رأی« مذکور در بند پ ماده ی 433قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392که مطلق آراء اعم از حضوری و غیابی را شامل میشود ،مؤید این استنباط است ،لذا در آن قسمت از فرض سؤال که حکم دادگاه ابلاغ قانونی شده و مهلت بیست روزه نیز منقضی شده باشد ،دادگاه تجدیدنظر با لحاظ مواد ،427 ،426بند ب ماده ی 457 ،434و 461این قانون ،به تجدیدنظرخواهی شاکی یا دادستان رسیدگی میکند ،اما در فرضی که مهلت واخواهی متهم اساساً منقضی نشده باشد و شاکی نسبت به رأی صادره تجدیدنظرخواهی کند ،با عنایت به ذیل ماده 406قانون آیین دادرسی کیفری و لحاظ این که واخواهی طریق عدولی شکایت از آراء است، موجب قانونی جهت طرح و ارسال پرونده به دادگاه تجدیدنظر وجود ندارد. دکتر احمد رفیعی سرپرست اداره کل حقوقی قوه قضاییه