نظریه مشورتی ۷/۹۹/۹۱۰

عطف به نظریه شماره ،1399/6/15-7/99/696با توجه به اینکه در فرض سوال دو دسته از افراد مجنون ،یکی خود معرف و دیگری توسط دستور قضایی مورد سوال واقع شده است ،همچنین بندهای دوم و سوم سوال نیز به صراحت پاسخگویی نشده است ،خواهشمند است مراتب را تشریح و تبیین فرمایید.

1و -2در فرضی که مجنون نه به اعتبار ارتکاب جرم یا توجه اتهام به وی ،بلکه صرفاً حسب اعلام دیگران از جمله خویشاوندان دارای حالت خطرناک است و موضوع نه از منظر مقررات کیفری ،بلکه از جهت امور حسبی مطابق ماده 22قانون آیین دادرسی کیفری و دیگر مقررات مشابه به دادستان گزارش میشود ،دادستان بر اساس مقررات مربوط از جمله مقررات مربوط به نصب قیم و درمان یا نگهداری مجنون از محل اموال وی ،اقدامات لازم را معمول میدارد و چنانچه مجنون مال نداشته و آزادی وی نیز خطرناک باشد با استفاده از ملاک ماده 202قانون آیین دادرسی کیفری، دادستان میتواند او را به مراجع مندرج در این ماده معرفی کند و در این صورت نیز نگهداری وی با هزینه دولت انجام میگیرد .بنابراین همانگونه که در نظریه شماره 696/99/7مورخ 15/6/1399بیان شد ،در هیچیک از دو فرض مطرحشده در سؤال ،هزینهای از سوی بیمار یا وابستگان وی پرداخت نمیشود. -3با توجه به آنچه در بالا گفته شد ،پاسخ به این پرسش منتفی است. دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه