نظریه مشورتی ۷/۹۹/۷۶۰

چند سوال در خصوص قانون مجازات اسلامی مصوب 1392به حضور ارسال میگردد: -1در صدمات اعضا و به طور خاص شکستگی استخوان آیا امکان دارد عضو صدمه دیده به طور کامل بهبود یافته و دقیقا به وضعیت قبل از صدمه یا شکستگی برگردد؟ از نظر علمی تا چه میزان ترمیم و التیام عضو یا استخوان بهبود یافته تلقی میشود؟ -2آیا ملاک اصلی درمان شدن ،برگشت عملکرد عضو آسیب دیده است؛ یا اینکه باید آناتومی )شکل و ساختار( عضو به وضعیت قبلی برگردد؟ -3آیا مفهوم درمان یا عدم درمان هر عضوی از اعضای بدن با عضو دیگرمتفاوت است؟ -4مفهوم واژگان »اصلاح بدون هیچ عیب و نقص« »اصلا درمان نشدن« »عدم بهبودی« »درمان نشدن« » با عیب درمان شدن« و »بدون عیب درمان شدن« در مواد 647، 626، 569 ، 568و 656قانون مجازات اسلامی چیست؟ -5در شرایطی که عملکرد عضو با جراحی و به کارگیری وسایل ارتوپدی بازگشت پیدا میکند ،صدمه و آسیب عضو ،درمان شده تلقی میشود و یا اینکه به خاطر تعبیه ابزار ،با عیب درمان شده محسوب می شود؟ -6آیا بین واژگان »اصلاح ،بهبود و درمان« در مواد قانونی 626 ، 593، 569 ، 568تفاوتی وجود دارد؟

1الی -6صرف نظر از این که احراز عناوینی از قبیل عیب ،نقص و بهبودی موضوع استعلام ،امری تخصصی و کارشناسی بوده و از وظایف این اداره کل خارج است؛ و از طرفی ،برخی از اصطلاحات موضوع استعلام در موادی از قانون مجازات اسلامی مصوب 1392از قبیل مواد 397 ،396 ،395و 398آمده و تعریف و تبیین شده است، »اصلاح بدون عیب« مذکور در مواد 593و 568قانون مجازات اسلامی مصوب 1392به معنی این است که عضو صدمه دیده به نحوی بهبودی یابد که از نظر ظاهر و عملکرد )منفعت عضو( تفاوتی با قبل از ورود صدمه )شکستگی( نداشته باشد و منظور از »اصلاح با عیب و نقص« این است که بهرغم بهبودی عضو صدمه دیده )شکسته شده(، لا دست شکسته نسبت به وضعیت طبیعی و سابق آن ،عیب یا نقصی از نظر ظاهر یا منفعت عضو ایجاد شده باشد؛ مث ً بهبودی پیدا کند ولی توان آن کاهش یابد. دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه