نظریه مشورتی ۷/۹۹/۶۹۹

-1در ماده 37قانون مجازات اسلامی اصلاحی 1399از لفظ متهم و نه محکوم استفاده شده است .آیا این ماده مشمول متهمینی است که پرونده آنها در دادگاه در حال رسیدگی است و هنوز دادنامه قطعی مبنی بر محکومیت صادر نشده یا اینکه شامل محکومینی که پرونده آنها به اجرای احکام ارسال شده اعم از محکومینی که مجازات ایشان در حال اجراست و یا اینکه به دلیل متواری بودن محکومعلیهم هنوز مجازات اجرا نشده نیز میشود؟ -2آیا ماده 18قانون مجازات اسلامی اصلاحی 1399شامل محکومینی که پرونده آنها در اجرای احکام کیفری بوده و مجازات تعیین شده به موجب قانون سابق از حداقل مجازات مقرر در قانون برای آن جرم بیشتر تعیین گردیده و در حال اجرااست میشود؟ یعنی باید پرونده به شعبه صادرکننده دادنامه ارسال شود تا علت صدور حکم به بیش از حداقل مجازات را ذکر نماید و میزان مجازات مندرج در دادنامه را به حداقل مجازات مندرج در قانون کاهش دهد؟

-1با توجه به اینکه تخفیف مجازات موضوع ماده 37قانون مجازات اسلامی اصلاحی 1399همزمان با صدور حکم صورت میگیرد نه پس از صدور حکم و قطعیت آن ،به همین علت قانونگذار کلمه »متهم« را در این ماده بکار برده است .به علاوه تخفیف مذکور )چه در قانون سابق و چه در قانون اخیرالتصویب( در اختیار دادگاه است و چون این امر ،تخفیف ،مجازات قانونی جرم محسوب نمیگردد لذا در مورد احکام قطعی که قبل از لازمالاجراء شدن قانون جدید صادر شده است قابل اعمال نیست. -2در تبصره الحاقی به ماده 18قانون مجازات اسلامی ) 1392طبق ماده 2قانون کاهش مجازات حبس تعزیری( مجازات قانونی جرم تقلیل نیافته است تا در خصوص پروندههایی که منجر به صدور حکم قطعی شده است موجب اعمال بند »ب« ماده 10قانون مجازات اسلامی 1392شود لیکن رعایت مقررات تبصره مذکور در کلیه پروندههایی که پس از لازمالاجرا شدن قانون کاهش مجازات حبس تعزیری 1399در حال رسیدگی است لازمالرعایه است. دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه