نظریه مشورتی ۷/۹۹/۶۵۹

در صورتی که مدیر عامل شرکت به همراه شرکت در اجرای ماده 19قانون صدور چک متضامنا به پرداخت وجه چک و خسارات دادرسی و تاخیر تادیه در حق خواهان دارنده چک محکوم شده باشند و صرفا مدیر عامل شرکت از دادنامه بدوی تجدیدنظرخواهی کرده و دادگاه تجدید نظر با احراز طلبکار نبودن تجدیدنظر خوانده )خواهان بدوی( رای بدوی را نقض و حکم به رد دعوی خواهان بدوی به طرفیت مدیر عامل شخص حقیقی صادر کرده است حال سوالی که مطرح است این است که آیا رای دادگاه تجدیدنظر در مورد شرکت که نسبت به رای تجدیدنظرخواهی نکرده نیز قابل تسری میباشد یا خیر؟ به عبارتی آیا رای در مورد شرکت نیز نقض شده تلقی میشود یا چون در مرحله بدوی قطعیت یافته در مورد شرکت به قوت خود باقی و قابل اجراست و رای تجدیدنظر در رای بدوی در مورد شرکت ندارد؟

نظر به این که شخصیت حقوقی شرکت مستقل از شخصیت حقیقی مدیرعامل شرکت است و مطابق ماده 19قانون صدور چک مصوب 1355با اصلاحات و الحاقات بعدی مدیرعامل امضاکننده چک و شرکت )صاحب حساب( در برابر دارنده مسوؤلیت تضامنی دارند ،در فرض محکومیت تضامنی مدیرعامل و شرکت و تجدیدنظرخواهی مدیرعامل به عنوان شخص حقیقی و نقض حکم ،با توجه به فراز اول ماده 359قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379مبنی بر این که »رأی دادگاه تجدیدنظر نمیتواند مورد استفاده غیر طرفین تجدید نظرخواهی قرار گیرد ،مگردر مواردی که رأی صادره قابل تجزیه و تفکیک نباشد« و نظر به قابل تجزیه بودن رأی در فرض سؤال ،نقض رأی در مرجع تجدیدنظر نسبت به مدیرعامل به عنوان شخص حقیقی ،تأثیری در بقای محکومیت شرکت که به جهت عدم تجدیدنظرخواهی قطعیت یافته است ،ندارد و حکم نسبت به شرکت قابل اجراست. دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه