نظریه مشورتی ۷/۹۹/۵۹۴

با توجه به لازمالاجرا شدن قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب ،1399آیا آراء غیابی نیز مشمول بند »ب« ماده 10قانون مجازات اسلامی مصوب 1392میشوند؟

نظر اکثریت :بند »ب« ماده 10قانون مجازات اسلامی مصوب 1392ناظر به »آراء قطعی و لازمالاجرا« است و نسبت به آراء غیابی که فاقد وصف قطعیت است ،اعمال نمیشود؛ با این وجود در مواردی که پس از وقوع جرم، قانونی مبنی بر تخفیف مجازات وضع شود؛ نظیر قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب ،1399آراء غیابی مشمول صدر ماده 10قانون مجازات اسلامی مصوب ) 1392تا صدور حکم قطعی( است؛ لذا قاضی اجرای احکام باید در اجرای صدر ماده 10این قانون پرونده را نزد دادگاه صادرکننده ارسال کند. نظر اقلیت :با عنایت به عبارات »حکم قطعی لازمالاجرا« در ذیل ماده 10قانون مجازات اسلامی مصوب 1392و »دادگاه صادرکننده حکم قطعی« در بند »ب« این ماده ،اصلاح حکم و تخفیف مجازات ،ناظر به احکام قطعی لازمالاجراست و پیشبینی اجرای احکام غیابی در تبصره 2ماده 406قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392که به متهم ابلاغ قانونی شده و در مهلت قانونی نسبت به آن ،واخواهی یا درخواست تجدیدنظر یا فرجام نشده باشد، امری استثنایی است .بنابراین چون حکم غیابی ،قطعی محسوب نمیشود از شمول بند »ب« ماده 10قانون مجازات اسلامی مصوب 1392خارج است .بدیهی است چنانچه حکم غیابی به متهم ابلاغ واقعی شده و در مهلت قانونی نسبت به آن واخواهی یا درخواست تجدیدنظر یا فرجام نشده یا درخواست تجدید نظر یا فرجام آن رد شده باشد ،به لحاظ قطعی شدن حکم غیابی ،مشمول بند »ب« ماده 10قانون یادشده قرار میگیرد. دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه