نظریه مشورتی ۷/۹۹/۵۷۷

چنانچه بیمهنامه شخص ثالث در اواخر سال 1389صادر شود و حادثه رانندگی در ابتدای سال 1390رخ دهد ،با توجه به رای وحدت رویه شماره 781مورخ 26/6/1398هیأت عمومی دیوان عالی کشور که به بند »ب« ماده 115برنامه پنج ساله پنجم توسعه اقتصادی ،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران اشاره کرده است و این بند بر بیمهنامههایی که از ابتدای سال 1390تنظیم میشود دلالت دارد آیا راننده مقصر حادثه که آسیبدیده است میتواند به اعتبار این رای وحدت رویه از شرکت بیمه مطالبه خسارت کند؟ به عبارتی آیا رای وحدت رویه یاد شده شامل بیمهنامههایی است که پیش از سال 1390صادر شده اما در سال 1390هم به اعتبار یک ساله بودن بیمهنامهها هنوز سپری نشده است ،جاری است؟ توضیح آن که برای بیمه حوادث وجه جداگانه ناخذ نمیشود و الحاقیه نیز صادر نمیشود و حادثه در زمان حاکمیت قانون برنامه پنجم توسعه و پیش از سال 1390اتفاق افتاده است.

در فرض استعلام که بیمهنامه شخص ثالث در سال 1389صادر شده و خودرو فاقد بیمهنامه حوادث سرنشین بوده است و در تاریخ مزبور الزام قانونی مبنی بر صدور بیمهنامه حوادث سرنشین از سوی شرکت بیمه وجود نداشته است؛ از آنجا که مقررات بند )ب( ماده 115قانون برنامه پنجم توسعه اقتصادی ،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران از تاریخ 1/1/1390لازمالاجرا شده است ،موجب قانونی در الزام شرکت بیمه به پرداخت خسارت بدنی راننده مسبب حادثه وجود ندارد و موضوع از شمول رأی وحدت رویه شماره 781مورخ 26/6/1398هیأت عمومی دیوان عالی کشور خارج است. دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه