نظریه مشورتی ۷/۹۹/۴۸

به موجب قوانین و مقررات خصوصا قانون تبصره 20قانون بودجه 1339و ماده واحده قانون اجازه %50درصد حقالوکاله به نمایندگان قضایی و کارکنان موثر در پیشرفت دعاوی مصوب 1344و تبصره 132قانون بودجه 1390 و رأی وحدت رویه شماره 771هیأت عمومی دیوان عالی کشور که در حکم قانون است و دستورالعملهای دیگر، پرداخت سی درصد حقالوکاله به نمایندگان حقوقی و بیست درصد به کارکنان مؤثر دولتی را تجویز کرده است .از آن جا که در رأی وحدت رویه موسسات عمومی و در ماده 32قانون آیین دادرسی مدنی منظور موسسات عمومی نیز واقع شده است و همان طور که خاطر عالی استحضار دارد در شهرداری شهرهای کوچک شهرداران به طور مستقیم یا غیر مستقیم موثر دفاع از دعاوی را به عهده دارند در واقع قسمتی از بار عدم وجود دوایر حقوقی قدرتمند را بر دوش میگیرند مقتضی است در صورت امکان این شهرداری را ارشاد فرمایید در صورت جمیع شرایط مصرح در قوانین و مقررات آیا شهرداران نیز با توجه به مطلق بیان نمودن کلمه کارکنان که شامل شهردار و غیر آن میگردد و استثنایی ملحوظ نظر قرار نگرفته مشمول پرداختهای 20درصدر کارکنان موثر قرار میگیرد یا خیر؟

اولاً ،قانون اجازه پرداخت پنجاه درصد از حقالوکالههای وصولی به نمایندگان قضایی و کارمندان مؤثر در پیشرفت دعاوی دولت مصوب 1344نسخ نشده و معتبر است .رأی وحدت رویه شماره 771مورخ 16/5/1397هیأت عمومی دیوان عالی کشور مؤید این نظر است. ثانیاً ،قانون مذکور مخصوص »دعاوی دولت« است و تعمیم آن به »دعاوی مربوط به مراجع غیر دولتی« از جمله شهرداریها فاقد مجوز قانونی است. دکتر احمد رفیعی سرپرست اداره کل حقوقی قوه قضاییه