نظریه مشورتی ۷/۹۹/۴۰۱

دادگاه بدوی در مورد اتهامی مانند خیانت در امانت با رعایت شرایط مواد 37و 38قانون مجازات اسلامی مصوب 1392حکم به تحمل سه ماه حبس تعزیری داده است دادگاه تجدیدنظر با این دیدگاه که جهت تخفیف وجود ندارد و شاکی هم اعتراض کرده است ،ضمن تایید مجازات آ» را به حداقل مجازات قانونی شش ماه حبس اصلاح میکند .متهم از این حکم قطعی طبق بند »چ« ماده 474قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392تقاضای اعاده دادرسی میکند و شعبه دیوان عالی کشور ملاحظه میکند رای بدوی در خصوص وجود جهات تخفیف صحیح بوده است .آیا این فرض قسمت دوم بند »چ« ماده 474قانون یادشده فقط ناظر به مجازات قانونی است یا اینکه زمانی که دادگاه بدوی به درستی مجازات را تخفیف داده است از مجازات مقرر قانونی با لحاظ جهات تخفیف است یا به عبارت دیگر آیا یعنی مجازات 6ماه حبس با رعایت جهات تخفیف بیش از مجازات مقرر قانونی تلقی میشود؟

قسمت دوم بند »چ« ماده 474قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392شامل مواردی نیز میشود که مجازات مورد حکم بیش از میزانی باشد که مد نظر مقنن با لحاظ کیفیات مشدده و مخففه است .بنابراین در فرض استعلام که به تشخیص دیوان عالی کشور در خصوص محکومعلیه با لحاظ کیفیات مخففه باید تعیین مجازات می گردید و این مهم رعایت نشده است ،از مصادیق اعاده دادرسی موضوع قسمت دوم بند »چ« ماده 474قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392است. دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه