استعلام
حکم بر پرداخت وجه سند تجاری )چک( از سوی دادگاه حقوقی »الف« صادر و قطعی شده است .محکومعلیه ضمن
مراجعه به دادسرا و دادگاه کیفری حکم قطعی بر جعلیت مندرجات چک دریافت کرده و به استناد بند 6ماده 426و
مواد 427و 429قانون آیین دادرسی مدنی تقاضای اعاده دادرسی از رأی صادره از شعبه »الف« تقدیم کرده و این
شعبه به لحاظ خارج از فرجه بودن تقاضای اعاده دادرسی ،قرار رد دعوی صادر کرده و این قرار قطعی شده است.
آیا به استناد ماده 18قانون آیین دادرسی کیفری میتوان گفت که مفاد این ماده بر مواد 427و 429قانون آیین
دادرسی مدنی حکومت دارد و دادگاه »الف« و مرجع تجدید نظر از رای این شعبه ،در زمانی که حکم کیفری بر
جعلیت سند صادر شده بود نمیبایست حکم مبتنی بر یک سند جعلی را معتبر دانسته و بر اساس آن اعاده دادرسی را
رد کند؛ بلکه میبایست به استناد ماده 18مذکور این حکم را نقض میکرد؟ چنانچه پاسخ منفی باشد ،تکلیف محکومی
که طبق یک سند جعلی محکوم به پرداخت وجه شده است چیست؟
پاسخ اداره کل حقوقی
معاون محترم قضایی دادگستری استان قم
با سلام و دعای خیر؛
بازگشت به استعلام شماره 9020/39/5002مورخ 1399/03/10به شماره ثبت وارده 310مورخ
،1399/03/11نظریه مشورتی کمیسیون آیین دادرسی کیفری ) (2این اداره کل به شرح زیر اعلام میشود:
اولاً ،حکم مذکور در ماده 18قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392ناظر به مواردی است که دعوی حقوقی در
جریان رسیدگی باشد .در اینصورت ،با احراز شرایط مقرر در این ماده ،حکم قطعی دادگاه کیفری برای دادگاه حقوقی
لازمالاتباع خواهد بود؛ اما فرض سؤال که دعوی حقوقی به صدور حکم قطعی منتهی و حکم کیفری متعاقباً صادر
شده است ،از شمول حکم مذکور در این ماده خروج موضوعی دارد.
ثانیاً ،در مفروض سؤال که اعاده دادرسی بدون ورود به ماهیت امر و صرف ًا به لحاظ عدم تقدیم درخواست اعاده
دادرسی در مهلت قانونی رد شده است ،ذینفع میتواند مطابق ماده 477قانون آیین دادرسی کیفری عمل کند.
دکتر احمد رفیعی
سرپرست اداره کل حقوقی قوه قضاییه