نظریه مشورتی ۷/۹۹/۲۰۰۱

با توجه به بند »ت« ماده 47قانون مجازات اسلامی مصوب 1392که قاچاق عمده مشروبات الکلی را غیر قابل تعلیق میداند و همچنین ماده 71قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب 1392با اصلاحات و الحاقات بعدی که جزای نقدی و حبس مقرر در جرایم قاچاق کالاهای ممنوعه و ...را قابل تعلیق نمیداند ،با توجه به اینکه قانون مجازات به صورت خاص تعیین تکلیف کرده و فرض خاص و عام بودن مردود است و از طرفی تاریخ تصویب هر دو قانون با یکدیگر نزدیک و ادعای ناسخ و منسوخ بودن نیز خلاف حکمت قانونگذار است، تعارض موجود میان دو قانون مذکور چگونه قابل حل میباشد؟ آیا دادستان در راستای ماده 81قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392با اصلاحات و الحاقات بعدی میتواند تعقیب جرایم قاچاق )غیر عمده( حمل و نگهداری مشروبات الکلی خارجی را تعلیق کند؟

الف -تاریخ تصویب و لازمالاجرا شدن قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب ،03/10/1392مؤخر بر تاریخ تصویب و لازمالاجرا شدن قانون مجازات اسلامی مصوب 01/02/1392است؛ بنابراین در هر مورد که حکم خاصی در قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز با حکم خاص دیگری در قانون مجازات اسلامی در تعارض باشد ،باید بر اساس آخرین اراده مقنن )قانون مبارزه با قاچاق کالا وارز( عمل شود. ب -مستند به ماده 81قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392یکی از شرایط تعلیق تعقیب متهم ،قابل تعلیق بودن مجازات است .با توجه به اینکه مجازات جرایم قاچاق کالاهای ممنوع ،مطابق ماده 71قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب 03/10/1392قابل تعلیق نیست؛ بنابراین تعقیب متهم به ارتکاب جرایم مزبور ،از جمله مشروبات الکلی وارد شده از خارج به کشور نیز قابل تعلیق نیست. دکتر احمد محمدی باردئی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه