نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۹۹۷

در فرض داشتن وکالت رسمی و معتبر اتباع افغان در کشور خود و اعطای وکالت از سوی هموطنان آنها ،آیا اتباع خارجی توانایی انجام و مداخله در پروندههای قضایی ایران همانند وکلای ایرانی را دارند؟

اولاً ،برابر بند 1ماده 10لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری ،به اتباع خارجه اجازه وکالت داده نمیشود. ثانیاً ،مطابق ماده 33قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب » 1379وکلای متداعیین باید دارای شرایطی باشند که به موجب قوانین راجع به وکالت در دادگاهها برای آنها مقرر گردیده است« .بنابراین در فرض سؤال ،شخصی که فاقد پروانه وکالت دادگستری از مراجع صالح ایرانی است ،نمیتواند به عنوان وکیل دادگستری در محاکم قضایی اقدام کند؛ هرچند دارای پروانه وکالت از یک کشور خارجی باشد. بدیهی است وکالت ایشان از سوی موکل در حد وکالت مدنی قابل پذیرش بوده و چنانچه حق توکیل به غیر داشته باشد ،میتواند با اعطای وکالت به احدی از وکلای دادگستری ،حقوق موکل خود را استیفا کند. دکتر احمد محمدی باردئی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه