نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۹۹۰

آیا مصادیق تهدید به عنوان معاونت در جرم ،محدود به همان مصادیق مندرج در مادهی 669قانون تعزیرات است یا فراتر از آن را نیز شامل میشود؛ به عنوان مثال ،معشوقهای عاشق خود را تهدید کند که اگر جرم مد نظر را مرتکب نشود ،به رابطه خود با او پایان میدهد.

»تهدید به ارتکاب جرم« موضوع بند »الف« ماده 126قانون مجازات اسلامی مصوب 1392که رکن مادی معاونت در جرم محسوب میشود ،متفاوت از تهدیدی است که به عنوان جرم مستقل )جرم تام( در ماده 669قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب 1375جرمانگاری شده است؛ با این توضیح که »تهدید به ارتکاب جرم« که در ردیف ترغیب ،تطمیع یا تحریک به ارتکاب جرم در بند »الف« ماده 126قانون صدرالذکر آمده است ،مقید و محدود به مصادیق تهدیدی نیست که در متن ماده 669قانون مجازات اسلامی مصوب 1375آمده است و هر نوع »تهدید به ارتکاب جرم« که در تهدیدشونده مؤثر واقع شده و او را در ارتکاب جرم مصمم کند و موجب ارتکاب جرم شود، از مصادیق تهدید بند صدرالذکر محسوب میشود که تشخیص آن با توجه به امکان تأثیر و میزان تأثیر تهدید در تهدیدشونده که موجب وقوع جرم شده است ،با قاضی رسیدگیکننده است .در مثالی که در استعلام آمده است ،چون »تهدید« موضوع مثال از مصادیق تهدید به شرحی که در ماده 669قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب 1375 آمده است )تهدید به ضررهای نفسی ،شرفی و مالی یا افشای سرّ( نمیباشد ،لذا صرف تهدید به نحوی که بیان شده است جرم محسوب نمیشود ،ولی چنانچه این تهدید به گونهای بر تهدیدشونده تأثیر بگذارد که موجب سوق وی به ارتکاب جرم شده و جرم واقع شود ،میتواند از مصادیق تهدید موضوع بند »الف« ماده 126قانون صدرالذکر باشد که احراز آن همانطور که بیان شد ،با قاضی رسیدگیکننده است. دکتر احمد محمدی باردئی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه