نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۹۷۱

آقای »الف« به جهت ایراد ضربه به سر آقای »ب« با چماق و فوت نامبرده ،به اتهام قتل عمد تحت تعقیب قرار میگیرد .مطابق نظر کمیسیون پزشکی قانونی علت فوت آسیب نسج مغز ،خونریزی در لابهلای پردههای مغز به دنبال شکستگی جمجمه متعاقب اصابت جسم سخت است .صدمات متعدد وارده به جمجمه و مغز ذاتاً از ماهیت کشنده برخوردار بوده و عملکرد پزشک متخصص طب اورژانس به جهت عدم پیگیری نتیجه سی تی اسکن و عدم پایش علائم و شرایط بالینی مصدوم مطابق موازین متعارف پزشکی و علمی نبوده و حداکثر به میزان ده درصد در روند فوت موثر است .مابقی به ماهیت کشنده صدمات متعدد تروماتیک وارده به مغز و جمجمه میباشد. حال سوال این است: اولاً ،آیا امکان انتصاب قتل عمد و صدور حکم قصاص آقای »الف« وجود دارد؟ ثانیاً ،آیا وجود یا عدم قصد مستقیم قتل و داشتن قصد تبعی از آن جهت که فعل نوع ًا کشنده بوده ،در نتیجهگیری مؤثر است؟ ثالثاً ،اگر پزشکی قانونی تاثیر فعل هر یک از آقای »الف« و پزشک طب اورژانس را به جای یکدیگر اعلام مینمود؛ به این نحو که ضربه آقای »الف« با همان مبانی ده درصد و تقصیر پزشک نود درصد در فوت مصدوم موثر بوده باشد ،پاسخ به سوال اول چه خواهد بود؟

تشخیص علت مرگ امری فنی و شخصی است که بر اساس نظر کارشناس )پزشکی قانونی( احراز میشود و تعیین نوع جنایت و میزان مسؤولیت مرتکب و احراز وجود یا عدم وجود رابطه سببیت بین رفتار مرتکب و مرگ مجنیعلیه با لحاظ مواد 290و 492قانون مجازات اسلامی امری است مصداقی و به عهده قاضی رسیدگیکننده است. دکتر احمد محمدی باردئی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه