نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۸۷۸

به استحضار میرساند در پروندهای دادگاه محترم بدوی ضمن صدور حکم به محکومیت خوانده به پرداخت 305000000ریال حکم به پرداخت خسارات دادرسی به مبلغ 1190000ریال در مورخه 1399/8/8صادر کرده است لیکن متعاقب آن در مورخه 1399/9/2راجع به هزینه دادرسی رأی تصحیحی از مبلغ فوق به مبلغ 9550000ریال صادر میشود رأی اصلی ابلاغ شده و مدت تجدیدنظرخواهی منقضی و موضع پرونده در حال اجرا میباشد خوانده پرونده تجدیدنظرخواهی کرده لیکن در ستون خواسته و متن دادخواست دادنامه تصحیحی را ذکر مینماید لیکن در لایحه پیوست تجدیدنظرخواهی که به دلایل تجدیدنظرخواهی میپردازد اشاره به هر دو رأی اصلی و تصحیحی مینماید و بیان میدارد که شعبه به رأی اصلی نیز اعتراض دارد و سهو قلم شده است زیرا از مبلغ مندرج در دادنامه اصلی مبلغ 15میلیون تومان را داده است که مورد توجه دادگاه بدوی قرار نگرفته است حالیه با عنایت به ذیل ماده 309قانون آیین دادرسی مدنی تسلیم رونوشت رأی اصلی را بدون رونوشت رأی تصحیحی ممنوع است و اینکه صرفاً رسیدگی به هزینه دادرسی منوط به رسیدگی موضوع رأی اصلی است آیا دادگاه تجدیدنظر با فرض ادعای سهو قلم و یا بدون در نظر گرفتن ادعای سهو قلم و توجه به انقضاء مدت اعتراض به رأی اصلی و در فرجه بودن اعتراض به رأی تصحیحی و شرحی که گذشت میتواند به هر دو رأی رسیدگی کند و یا اینکه صرفاً مکلف به رسیدگی در خصوص رأی تصحیحی است؟

اولاً ،رأی تصحیحی علیالاصول مبدأ مهلت اعتراض اعم از واخواهی یا تجدید نظرخواهی را تغییر نمیدهد. ثانیاً ،لایحه تجدید نظرخواهی از منضمات دادخواست تجدید نظر و به منزله شرح آن است؛ بنابراین دادگاه در احراز دادنامه تجدید نظرخواسته لایحه مذکور را نیز ملحوظ نظر قرار میدهد. دکتر احمد محمدی باردئی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه