نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۴۵۴

با توجه به ماده 315قانون مجازات اسلامی ،در صورت فقدان قرائن و امارات موجب ظن و صرف حضور فرد متهم در محل وقوع جنایت که از مصادیق لوث محسوب نمیشود و متهم با ادای یک سوگند تبرئه میشود ،در صورتی که متهم حاضر به ادای سوگند نباشد ،دادگاه چه تصمیمی باید اتخاذ کند؟

»مستند به ماده 1328قانون مدنی و عمومات سوگند در آراء فقهی و قوانین حاکم ،مقتضای رجوع به قاعده کلی می تواند آن را به طرف مقابل در سوگند این است که صاحب حق قسم میتواند از این حق استفاده کند و نیز لا و بالذات حق ادای سوگند به منظور تبرئه از واگذارد .ماده 315قانون مجازات اسلامی مصوب 1392نیز او ً جنایت را برای متهم قرار داده و مستفاد از قسمت پایانی این ماده که مقرر داشته است» :او با ادای یک سوگند تبرئه میگردد« ،آن است که در صورت عدم استفاده متهم از این حق ،احکام نکول از سوگند و رد آن به طرف مقابل جاری است و لذا شاکی میتواند با ادای سوگند ادعای خود را به اثبات برساند و در اینصورت دادگاه حسب مورد با توجه به سکوت قانون ،بر اساس اصل 167قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با رجوع به منابع معتبر اسلامی یا فتاوی معتبر حکم قضیه را باید صادر کند. دکتر احمد محمدی باردئی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه