نظریه مشورتی ۷/۹۸/۹۱۳

مواد 2و 19قانون اجرای احکام مدنی به قاضی اجرای احکام مدنی در خصوص شناسایی و توقیف اموال محکوم اختیار داده ،اما در خصوص شناسایی محل اختفای محکوم تصریحی ندارد که آیا میتوان محل سکونت و اقامت محکوم را از ادارات ثبت یا آموزش و پرورش و غیره استعلام نمود و یا از طریق ردیابی تلفن همراه ،محل اقامت نامبرده را شناسایی کرد و از این طریق بازداشت شود .آیا قاضی اجرا چنین اختیاری را دارد؟

بازگشت به استعلام شماره س.ا.ا.م 44.مورخ 1398/5/25به شماره ثبت وارده 913مورخ ،1398/6/3نظریه مشورتی این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد: اولاً ،مطابق اصل بیست و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اصلاحی ،1368اصولاً کنترل ارتباطات مخابراتی افراد ممنوع است و لذا تجویز کنترل ارتباطات مخابراتی به موجب قوانین عادی امری استثنایی است که در مادهی 150قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392نیز در موارد خاص و مهم پیشبینی شده است و در دیگر موارد و از جمله به منظور اعمال ماده 3قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب ،1394چنین اجازهای را مقنن به مقامات قضایی نداده است؛ ثانیاً ،هرگاه در اجرای ماده 3قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394به هیچوجه موجبات شناسایی محکومعلیه فراهم نشود ،اجابت درخواست محکومله مبنی بر استعلام از آموزش و پرورش محل یا اداره ثبت ،به منظور دستیابی به نشانی محکومعلیه و اجرای مفاد رأی قطعی فاقد منع قانونی است. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه