نظریه مشورتی ۷/۹۸/۷۹۲

آیا بین مواد 92و 121قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392از حیث اظهار نظـر دادسـتان در خصـوص قرار تأمین کیفری کفالت یا وثیقه منتهی به بازداشت متهم صادره توسط بازپرس تعارض است؟ با این توضیح که در ماده 92مذکور قرارهای تأمین کیفری منجر به بازداشت متهم صادره از ناحیـه دادیـار بایـد بـه تأییـد دادستان برسد؛ اما این قانون ماده 121به نحو اطلاق بیان شده که قرار تأمین کیفری منتهی به بازداشت متهم باید جهت اظهار نظر دادستان ارسال گردد.

بازگشت به استعلام شماره 9015/189/26000مورخ 1398/05/13به شماره ثبت وارده 792مورخ ،1398/05/14نظریه مشورتی این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد: اولاً -ماده 92قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392ناظر به ضرورت تأیید قرارهای نهایی و قرار تأمین منتهی به بازداشت صادره از ناحیه دادیار توسط دادستان است و ارتباطی به بازپرس ندارد .بدیهی است که در خصوص قرارهای تأمین صادره از سوی بازپرس که منتهی به بازداشت متهم میشود ،غیر از قرار بازداشت موقت موضوع ماده 240قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392و قرار تأمین موضوع ماده 121این قانون ،اخذ موافقت دادستان لازم نمیباشد. ثانیاً -مستنبط از مواد 226 ،92و 240و 92قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392منظور از بازداشت متهم در ماده 121آن قانون» ،بازداشت موقت« است و در مورد سایر قرارها از جمله کفالت و وثیقه که منتهی به بازداشت شده ،حسب صراحت ذیل ماده 226قانون مذکور ،متهم میتواند نسبت به اصل قرار منتهی به بازداشت یا عدم پذیرش کفیل یا وثیقه اعتراض کند و ذکر مراتب در ماده 121این قانون به جهت تعیین تکلیف فوری نسبت به متهمی است که قاضی مجری نیابت در مورد او قرار بازداشت موقت صادر کرده است و در اینجا مقنن اراده خود را بر تعیین صلاحیت برای دادستان محل اجرای نیابت درخصوص اعلام نظر پیرامون قرار بازداشت موقت صادره از سوی بازپرس، اعلام داشته است. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه