نظریه مشورتی ۷/۹۸/۷۴۲

مادر که مالک شش دانگ یک واحد آپارتمان بوده ،سه دانگ آن را به فرزند پسر و سه دانگ دیگر آن را به فرزند دختر میدهد با این شرط که خود تا پایان عمر از منافع آن استفاده کند .با فوت مادر ،ناپدری وراث مدعی میشود که همسرش این شرط را در سند گذاشته که استیفای منافع تا فوت ناپدری ادامه یابد .آیا درج چنین شرطی از سوی مالک صحیح است که پس از فوت مالک ،منافع به ثالث تعلق گیرد؟

بازگشت به استعلام بدون شماره مورخ 1398/04/25به شماره ثبت وارده 742مورخ ،1398/05/07نظریه مشورتی این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد: به موجب ماده 41قانون مدنی که مقرر میدارد »عمری حق انتفاعی است که به موجب عقدی از طرف مالک برای شخص به مدت عمر خود یا عمر منتفع و یا عمر شخص ثالثی برقرار شده باشد« ،برقراری عمری به نفع شخص ثالث ممکن است به موجب قرارداد مستقل یا به صورت شرط ضمن عقد باشد و تشخیص اینکه در فرض سوال آیا چنین شرطی به نفع ثالث به موجب عقد و صحیحا منعقد شده است ،با مرجع قضایی ذیربط است. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه