نظریه مشورتی ۷/۹۸/۶۹۳

با توجه به مفاد مواد 58و 59قانون مجازات اسلامی مصوب ،1392در فرضی که دادگاه محکوم را شایسته اعطای آزادی مشروط بداند ،آیا مکلف به اعطای آزادی مشروط تمام باقیمانده حبس است یا آنکه میتواند حکم به آزادی مشروط کسری از باقیمانده حبس را صادر نماید؟

نظر به اینکه حکم آزادی مشروط موضوع ماده 58قانون مجازات اسلامی مصوب 1392که مختص محکومان به حبس است ،به محض صدور قابل اجرا است؛ لذا محکوم از تاریخ صدور حکم به طور مشروط از حبس آزاد میشود .البته دادگاه مخیر است که حکم آزادی مشروط را صادر نماید یا پیشنهاد را رد کند؛ لیکن نمیتواند بهرغم احراز شرایط و استحقاق محکوم ،حکم آزادی مشروط وی )محکوم( را برای قسمتی از باقیمانده مجازات حبس صادر کند؛ زیرا با توجه به صدر ماده 59قانون یادشده ،آزادی مشروط شامل » بقیه مدت مجازات حبس« است و منظور از عبارت » لیکن دادگاه میتواند مدت آن را تغییر دهد« در ماده اخیرالذکر ،مدت آزادی مشروط است )مدتی که محکوم به طور مشروط آزاد است( ،نه مدت زمانی که محکوم باید در حبس به سر ببرد تا بتواند از آزادی مشروط استفاده کند؛ مضافاً اینکه صدور حکم آزادی مشروط نیازمند احراز وجود شرایط از جمله شرط مذکور در بند »الف« ماده 58قانون فوقالذکر میباشد و عملاً صدور آن برای آینده امکانپذیر نمیباشد و با حقوق مکتسبه محکوم و فلسفه صدور حکم آزادی مشروط نیز منافات دارد. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه