نظریه مشورتی ۷/۹۸/۵۵۹

در تصادفات رانندگی چنانچه مصدوم در همان زمان یا با فاصله زمانی کمی بعد از تصادف ،در همان محل تصادف فوت نماید ،آیا به استناد اینکه صدمات مرتبط و غیر مرتبط با یک ضربه و یا یک سبب ایجاد شده و مصدوم بلافاصله فوت نموده ،میتوان قائل شد که کلیه صدمات وارده اعم از مسری و غیر مسری منجر به فوت در یکدیگر تداخل نموده و صرفا دیه نفس مورد حکم قرار میگیرد :یا این که بند »ب« ماده 539حاکم بوده و بین فوت بلافاصله بعد از حادثه و غیر آن فرقی نمیباشد و باید بین صدمات مرتبط با فوت و غیر مرتبط با فوت تفاوت قائل شد؛ به این نحو که صدمات مرتبط با فوت با دیه نفس تداخل نموده و صدمات غیر مرتبط باید پرداخت گردد؟

بازگشت به استعلام شماره 9022/362/5600مورخ 1398/04/05به شماره ثبت وارده 559مورخ ،1398/04/16نظریه مشورتی این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد: اولاً ،در تصادفات مربوط به رانندگی چنانچه آسیب یا آسیب های بدنی وارده به متوفی در اثر یک رفتار )مجرمانه( مرتکب باشد و حادثه نیز بلافاصله منتهی به فوت مصدوم شود ،مقصر تنها باید به پرداخت دیه نفس محکوم شود؛ لکن در صورتی که حادثه منتهی به مصدومیت فرد شود و متعاقباً مصدوم در اثر سرایت صدمه یا صدمات فوت نماید، موضوع حسب مورد مشمول مقررات بندهای الف یا ب ماده 539قانون مجازات اسلامی مصوب ،1392است. ثانیاً ،سرایت در لغت به معنی اثر کردن است و منظور از سرایت در ماده 539قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 این است که فوت ناشی از صدمه یا صدمات وارده باشد .البته صرف فوت بعد از چند روز از وقوع حادثه موجب شمول عنوان سرایت نیست؛ زیرا ممکن است فوت به علت دیگری غیر از صدمه یا صدمات وارده باشد و در هر حال، تشخیص فوت ناشی از سرایت است یا خیر ،با پزشکی قانونی است. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه