نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۸۰۷

نظر به اینکه در قراردادهای بانکی در خصوص پرداخت تسهیلات مبالغی به عنوان خسارت تأخیر روزانه و در نظرگرفته میشود که جدای از خسارت تأخیر تأدیه موضوع ماده 522قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی است و بانکها به عنوان خواهان در دادخواست مطروحه خواستار مطالبه خسارت تاخیر روزانه از تاریخ تخلف خوانده تا زمان صدور و اجرای حکم میباشند ،آیا صدور حکم در خصوص خسارت تأخیر قراردادی روزانه مندرج در قراردادهای بانکی بعد از جلسه اول دادرسی امکانپذیر است یا اینکه خواهان باید میزان خواسته خود را تا زمان تقدیم دادخواست تعیین و بر اساس آن ابطال تمبر کند و یا به استناد ماده 98قانون یاد شده حداکثر تا جلسه اول دادرسی خواسته خود را افزایش دهد؟

در مواردی که خواهان وجه التزام قراردادی را وفق ماده 230قانون مدنی مطالبه میکند ،باید میزان خواسته خود را تا زمان تقدیم دادخواست تعیین و بر اساس آن ابطال تمبر کند و با توجه به ماده 98قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379میتواند تا جلسه اول دادرسی خواسته خود را افزایش دهد و مابهالتفاوت تمبر دادرسی را ابطال کند و صدور حکم برای وجه التزام متعلقه پس از این تاریخ )جلسه اول(، امکانپذیر نیست و مستلزم طرح دعوا و رسیدگی جداگانه است. دکتر احمد رفیعی سرپرست اداره کل حقوقی قوه قضاییه