نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۷۰۸

در پرونده ای محکومله بابت مهریه منزل مسکونی همسر خویش را به عنوان مال در اجرای احکام مدنی معرفی نموده که پس از توقیف ،محکومعلیه مدعی شده است که ملک را فروخته است و محکومله دادخواست بطلان معامله )به علت( صوری بودن و اینکه ملک متعلق به محکومعلیه میباشد را مطرح نموده است که منجر به صدور رأی مبنی صوری بودن معامله گردیده و ملک متعلق به زوج قلمداد شده است و موضوع در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید شده است و پس از صدور رأی محکومعلیه مجددا ادعا نموده که ملک مستثنیات دین میباشد که حسب گزارش مرجع انتظامی مشخص گردیده محکومعلیه در منزل مذکور ساکن نمیباشد حال اعلام فرمایید آیا منزل مذکور جزء مستثنیات دین تلقی میشود؟ وامکان فروش یا تحویل آن بابت طلب زوجه وجود دارد.

با عنایت به بند »الف« ماده 24قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394و تبصره یک آن ،منزل مسکونی محکومعلیه در صورتی جزء مستثنیات دین تلقی میشود که اولاً ،علیالاصول محل سکونت بالفعل محکومعلیه باشد و ثانیاً ،منزل مسکونی در حد نیاز و شأن عرفی محکومعلیه در حالت اعسارش باشد .بنابراین در فرض سؤال انکار اولیه محکومعلیه مبنی بر عدم مالکیت منزل مسکونی متنازعفیه ،در تشخیص مستثنیات یا عدم مستثنیات دین بودن منزل مسکونی تأثیری ندارد. دکتر احمد رفیعی سرپرست اداره کل حقوقی قوه قضاییه