نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۶۵۵

چنانچه محل پاتوق موضوع ماده 13قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر از جمله خانههای قدیمی متروکه و فاقد سکنه باشد که در دفعات متعدد افرادی به عنوان فروشنده یا خریدار یا مصرف کننده مواد مخدر در آن محل شناسایی و دستگیر شده باشند ،آیا در راستای پیشگیری از وقوع جرم ،امکان تخریب آن محل به منظور جلوگیری از تکرار جرم وجود دارد؟

مستفاد از اصول بیست و دوم ،سی و ششم و چهل و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر »احترام به مالکیت مشروع اشخاص و ممنوعیت تعرض به اموال ،حقوق و مسکن اشخاص« )جز در مواردی که قانون تجویز مینماید( وماده 2قانون آیین دادرسی کیفری مبنی بر»قانونی بودن فرایند دادرسی کیفری« این است که در فرض سؤال ،تخریب محل مسکونی قدیمی متروکه و یا فاقد سکنه که »محل خرید و فروش« یا »استعمال مواد مخدر« است به معاذیری از قبیل »پیشگیری از وقوع و تکرار جرم« فاقد وجاهت قانونی است؛ بدیهی است این امر مانع اعمال ضمانت اجرای مقرر در ماده 13قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر با فرض فراهم بودن اقتضای ماده مذکور نیست. دکتر احمد رفیعی سرپرست اداره کل حقوقی قوه قضاییه