مرکز حقوقی راهبردوابسته به اندیشکده راهبرد اقتصاد
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۶۴۶

تاریخ نظریه:

استعلام

شخصی در سال 1390به اتهام نگهداری مواد مخدربه تحمل 18ماه حبس تعزیری محکوم قطعی گردیده و پرونده در همان سال به شعبه اجرای احکام کیفری واصل و پس از ثبت در شعبه عملیات اجرایی نسبت به محکوم آغاز شده است اما به جهت متواری بودن محکومتا این لحظه به ایشان دسترسی حاصل نگردیده و پرونده کماکان در شعبه مفتوح و اقدامات اجرایی در جریان است .حال سوال این است با توجه به تصریح ماده 174قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 1378ناظر به بند »ب« ماده 173همان قانون که احکام قطعی اجرا نشده کمتر از سه سال حبس را با انقضاء مدت پنج سال از تاریخ قطعیت حکم مشمول مرور زمان دانسته که جرایم مربوط به مواد مخدر را نیز شامل میشد ،و از طرفی ماده 109قانون مجازات اسلامی مصوب 1392جرایم موضوع قانون مبارزه با مواد مخدر را از شمول مرور زمان مستثنی نموده است ،آیا میتوان با توجه به حاکمیت قانون آیین دادرسی کیفری سابق در زمان قطعیت حکم موضوع معنون را مشمول مرور زمان تلقی و با استناد به بند »ث« ماده 13قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392قرار موقوفی اجرا صادر نمود؟

پاسخ اداره کل حقوقی

چنانچه جرمی بر اساس مواد 173و 174قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امورکیفری ،و قبل از لازمالاجرا شدن قانون مجازات اسلامی مصوب ،1392مشمول مرور زمان شده باشد ،به لحاظ رعایت حقوق مکتسبه متهم یا محکومعلیه باید حسب مورد قرار موقوف ماندن تعقیب یا موقوفی اجرای حکم صادر شود و قانون مجازات اسلامی جدید بر آن حکومت ندارد؛ اما جرمی که تا زمان لازم الاجراشدن قانون مجازات اسلامی مصوب 1392مشمول مرور زمان نشده است ،با توجه به صراحت بند ت ماده 11قانون مذکور مشمول مقررات این قانون است. دکتر احمد رفیعی سرپرست اداره کل حقوقی قوه قضاییه
نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۶۴۶ مورخ ۱۳۹۸/۱۲/۰۴ | مرکز حقوقی راهبرد