نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۶۳۱

مقصود مقنن از واژه »قرار بازداشت« در ماده 121قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392چیست؟ آیا با لحاظ صدر ماده ،کلیه قرارهای تأمین کیفری منجر به بازداشت را شامل میشود یا با توجه به منطوق آن و مقایسه با دیگر مقررات قانون مزبور تنها ناظر به قرار بازداشت موقت است؟

مستنبط از مواد 226 ،92و 240و 92قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392منظور از بازداشت متهم در ماده 121آن قانون» ،بازداشت موقت« است و در مورد دیگر قرارها از جمله کفالت و وثیقه که منتهی به بازداشت شده ،حسب صراحت ذیل ماده 226قانون مذکور ،متهم میتواند نسبت به اصل قرار منتهی به بازداشت یا عدم پذیرش کفیل یا وثیقه اعتراض کند و ذکر مراتب در ماده 121این قانون به جهت تعیین تکلیف فوری نسبت به متهمی است که قاضی مجری نیابت در مورد او قرار بازداشت موقت صادر کرده است و در اینجا مقنن اراده خود را بر تعیین صلاحیت برای دادستان محل اجرای نیابت در خصوص اعلام نظر پیرامون قرار بازداشت موقت صادره از سوی بازپرس ،اعلام داشته است. دکتر احمد رفیعی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه