نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۶۰۴

در ماده 84قانون مجازات اسلامی مصوب 1392بیان شده که انجام خدمات عمومی رایگان باید با رضایت محکومعلیه باشد .آیا حکم به انجام خدمات عمومی رایگان که در بند »د« ماده 23و بندهای »پ« و »ت« ماده 89قانون مجازات اسلامی مصوب 1392پیشبینی شده نیز نیاز به اخذ رضایت محکوم دارد؟

صدور حکم »به خدمات عمومی رایگان« به¬عنوان مجازات جایگزین حبس همانطور که استعلام-کننده نیز به آن اشاره نموده است با توجه به ماده 84قانون مجازات اسلامی مصوب 1392و نیز ماده 6آیین نامه اجرایی ماده 79 قانون مذکور ،موکول به رضایت محکوم پیش از صدور حکم است و همچنین صدور حکم به »خدمات عمومی رایگان« موضوع بندهای »پ« و »ت« ماده 89قانون مزبور درباره مرتکـب نوجـوان نیـز با لحاظ ماده 84قانون یادشده به¬ویژه تبصره 2آن منوط به رضایت محکوم است و امتناع وی از انجام خدمات عمومی رایگان به منزله عدم رضایت نسبت به آن است که در این حالت با اتخاذ ملاک از مواد 70و 81قانون مورد بحث ،دادگاه اطفال و نوجوان باید با توجه به درجه جرم ارتکابی و انطباق آن با بندهای »پ« و »ت« ماده 89قانون یادشده ،با رعایت مصلحت محکوم نوجوان و شرایط وی مجازات متناسب دیگری را تعیین کند؛ لکن در صدور حکم به »الزام به خدمات عمومی« به موجب بند »د« ماده 23قانون مجازات اسلامی مصوب 1392به¬عنوان »مجازات تکمیلی« خصوصاً با توجه به کلمه »الزام« که در آن آمده است ،تحصیل رضایت مرتکب ضرورت ندارد و ضمانت اجرای آن نیز در ماده 24قانون یادشده تعیین شده است. دکتر احمد رفیعی سرپرست اداره کل حقوقی قوه قضاییه