نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۵۱۷

شاکی شکایتی دایر بر افترا علیه متهم طرح مینماید .پس از اخذ اظهارات شاکی محرز میشود که رفتار انتسابی به متهم در فرض اثبات ،وصف کیفری ندارد؛ پس از مدتی شاکی رضایت بدون قید و شرط خود را نسبت به متهم اعلام میدارد .در این فرض بین صدور قرار منع تعقیب به دلیل نداشتن وصف کیفری امر و قرار موقوفی تعقیب کدام یک ارجحیت دارد؟

قرار موقوفی تعقیب برخلاف قرار منع تعقیب ،یک قرار شکلی است و اصولاً صدور قرار شکلی بر صدور قرار ماهوی مقدم است؛ ولی هرگاه رفتار ارتکابی جرم نباشد ،گذشت شاکی خصوصی از موارد صدور قرار موقوفی تعقیب نیست؛ زیرا مطابق بند »ب« ماده 13قانون آیین دادرسی کیفری ،1392گذشت شاکی یا مدعی خصوصی در جرایم قابل گذشت ،از موارد صدور این قرار است .بنابراین انتساب یک جرم قابل گذشت به متهم ،شرط صدور قرار موقوفی تعقیب پس از گذشت شاکی است. »ضمناً پرسشهای دیگر به طور جداگانه بررسی و پاسخ آن ارسال میشود«. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه