نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۴۹۰

زوجه درراستای وصول مهریه منزل مسکونی متعلق به همسر خود را به عنوان مال معرفی نموده است .زوج در ابتدا مدعی شده منزل مسکونی را به مادرش فروخته است سپس مادرش نیز این ملک را به همسر برادر وی واگذار نموده است .زوجه با طرح دعوی ابطال معامله صوری قرارداد خریدار اول و دوم را باطل نموده است .پس از قطعیت دادنامه مبنی بر تعلق ملک به زوج ،زوج مدعی مسثنیات دین بودن منزل است؛ در حالی که در این ملک سکونت نداشته است .آیا با توجه به انکار اولیه زوج نسیت به مالکیت و با لحاظ عدم سکونت زوج در آن ملک مذکور جزو مستثنیات دین محسوب میشود یا خیر؟

با عنایت به بند الف ماده 24قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394و تبصره یک آن ،منزل مسکونی محکومعلیه در صورتی جزء مستثنیات دین تلقی میشود که اولاً ،علیالاصول محل سکونت بالفعل محکومعلیه باشد و ثانیاً ،منزل مسکونی در حد نیاز و شأن عرفی محکومعلیه در حالت اعسارش باشد .بنابراین در فرض سؤال انکار اولیه محکومعلیه مبنی بر عدم مالکیت منزل مسکونی متنازعفیه ،در تشخیص مستثنیات یا عدم مستثنیات دین بودن منزل مسکونی تأثیری ندارد. دکتر احمد رفیعی سرپرست اداره کل حقوقی قوه قضاییه