نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۴۶۱

با توجه به ماده 632قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب 1375و ماده 54قانون حمایت خانواده مصوب 1391 چنانچه در پروندهای زوج حضانت فرزند مشترک را به موجب وکالتنامه رسمی به زوجه واگذار کرده باشد و زوجین نیز جدا از همدیگر زندگی کنند و گواهی عدم امکان سازش در خصوص آنها صادر نشده باشد و زوج در همگام مراجعه فرزند مشترک از مدرسه ،را با حیله و تقلب با خود ببرد و از استرداد کودک امتناع کند،آیا موضوع واجد وصف مجرمانه است؟ وی در صورت مثبت بودن پاسخ ،با کدام عنوان مجرمانه قابل تطبیق است؟

بازگشت به استعلام شماره 9016/192/38001مورخ 1398/9/5به شماره ثبت وارده 1461مورخ ،1398/9/16نظریه مشورتی این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد: اولاً ،ممانعت پدر یا مادر از اجرای حکم ملاقات یا عدم تحویل طفل به ذیحق مشمول مقررات ماده 632قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب 1375نیست. ثانیاً ،ماده 54قانون حمایت خانواده مصوب 1391نیز ناظر به مسئول حضانت است که از انجام تکالیف مترتب بر مسئولیت مذکور خودداری مینماید یا مانع از انجام ملاقات فرزندی که حضانت وی را دارد با طرف ذیحق میشود. ثالثاً ،بردن طفل توسط یکی از والدین از محلی به محل دیگر ،حتی اگر حضانت وی را بر عهده نداشته باشد ،عرفاً عنوان »ربودن« ندارد.با لحاظ مراتب پیشگفته و مستند به ماده 2قانون مجازات اسلامی مصوب ،1392عمل زوج که به رغم واگذاری حضانت فرزند مشترک به زوجه به موجب وکالتنامه رسمی )صرف نظر از این که مطابق ماده 679قانون مدنی وکالت عقدی جایز است؛ حتی در فرضی که طبق قسمت اخیر این ماده ،وکالت وکیل یا عدم عزل وی ضمن عقد لازمی شرط شده باشد( ،طفل را با حیله و تقلب از مدرسه تحویل گرفته و از استرداد آن خودداری میکند ،فاقد وصف مجرمانه است. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه