نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۳۱۷

هرگاه که به موجب نظریه کارشناس بدوی درصدی از تقصیر متوجه مقامات مذکور در ماده 308قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392باشد و از این حیث دادسرای شهرستان مبادرت به صدور قرار عدم صلاحیت به شایستگی و صلاحیت دادسرای مرکز استان نماید؛ اما دادسرای مرکز استان موضوع را به هیأت کارشناسی ارجاع نماید و به موجب نظریه اخیر ،اتهامی متوجه رئیس اداره نباشد ،با عنایت به اینکه به موجب نظریه هیأت کارشناسی که مصون از اعتراض باقی مانده است ،اصولاً اتهامی متوجه رئیس اداره نمیباشد ،دادسرای مرکز استان با چه تکلیفی مواجه خواهد بود؟آیا به صرف اعلام جرم علیه مقامات مذکور در ماده 308قانون فوق الذکر و یا مستند به نظریه کارشناس بدوی ،برای دادسرای مرکز استان ایجاد صلاحیت اضافی مینماید و یا اینکه دادسرای مرکز استان باید نسبت به رئیس اداره به لحاظ عدم انتساب جرم قرار منع تعقیب صادر و نسبت به دیگر اشخاص به اعتبار محل وقوع جرم مبادرت به صدور قرار عدم صلاحیت محلی به شایستگی دادسرای شهرستان نماید؟

چنانچه به علت وجود هر یک از جهات قانونی مذکور در ماده 64قانون آیین دادرسی کیفری ،1392یکی از مقامات مذکور در ماده 308این قانون در قالب مشارکت یا معاونت در ارتکاب بزه با افراد عادی تحت تعقیب قرارگیرد ،مطابق تبصره ماده 311قانون مذکور به اتهام تمام متهمان در دادگاههای کیفری مرکز استان رسیدگی خواهد شد و اظهارنظر بعدی کارشناس یا هیأت کارشناسان مبنی بر عدم توجه تقصیر به مقام مزبورکه اصولا این اظهارنظر برای مرجع قضایی فاقد موضوعیت بوده و طریقیت دارد موجب نفی صلاحیت مرجع قضایی صالح نخواهد شد .بنابراین دادسرای مرکز استان باید در ماهیت امر نسبت به اتهام همه افراد اظهار نظر کند. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه