نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۰۶۷

بند یک از شروط ضمن عقد نکاح مندرج در سند نکاحیه عبارت است از استنکاف شوهر از دادن نفقه زن به مدت شش ماه به هر عنوان و عدم امکان الزام او به تأدیه نفقه و نیز در موردی که شوهر سایر حقوق واجبه زن را به مدت شش ماه ایفاء نکند و اجبار به ایفاء هم ممکن نباشد .آیا برای تحقق شرط مذکور صرف صدور رأی از دادگاه صالح مبنی بر محکومیت زوج به پرداخت نفقه و سپس صدور اجراییه کافی است یا اینکه باید پرونده اجرایی تشکیل و چنانچه با وصف اقدامات اجرایی و صدور دستور جلب ،استیفای محکومبه امکانپذیر شرط مذکور محقق میشود؟ در صورت پرداخت نفقه در مرحله اجرا توسط زوج وضعیت شرط مذکور چگونه خواهد بود؟ در صورت تقسیط نفقه و عدم پرداخت تمام یا قسمتی از اقساط وضعیت شرط مذکور چگونه است؟

بازگشت به استعلام شماره /11د-الف مورخ 1398/6/26به شماره ثبت وارده 1067مورخ ،1398/7/2 نظریه مشورتی کمیسیون آیین دادرسی مدنی این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد: اولاً ،در فرض سؤال ،احراز عدم امکان الزام زوج به تأدیه نفقه موضوع بند 1سند نکاحیه مستلزم اعمال ماده 3قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب 1394نیست. ثانیاً ،پرداخت نفقه متعاقب تحقق شرط ،تأثیری در حقوق زوجه ندارد. ثالثاً ،اعسار زوج از پرداخت نفقه به مدت 6ماه مندرج در شرط ضمن عقد تأثیری در حقوق زوجه ندارد و پس از انقضای این مدت و عدم پرداخت نفقه ،آمادگی زوج برای پرداخت نفقه معوقه زوجه به صورت اقساط نیز تأثیری در حقوق زوجه ندارد. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه