استعلام
در پروندهای بانک دادخواستی به خواسته مطالبه وجه به مبلغ یک میلیارد و دویست میلیون ریال به طرفیت وامگیرنده
و ضامن به استناد قرار داد بانکی مطرح کرده که با توجه به عدم حضور خواندگان دادگاه حکم به محکومیت تضامنی
خواندگان به پرداخت مبلغ مذکور به علاوه خسارت دادرسی به صورت غیابی صادر کرده است وامگیرنده در مهلت
مقرر قانونی واخواهی کرده و پس از ارجاع امر به کارشناسی ،مبلغ محکومیت وی به یک میلیارد و هشتاد میلیون
ریال کاهش یافته است؛ لکن خوانده ردیف دوم )ضامن( از حق واخواهی و تجدیدنظرخواهی خود استفاده نکرده و همان
مبلغ محکومبه دادنامه بدوی در مورد وی قطعیت یافته است:
- 1با توجه به اینکه ضمان ضامن تابع ضامن مضمونعنه میباشد ،آیا دادگاه مجوز و یا تکلیفی در خصوص کاهش
محکومیت ضامن در زمان صدور دادنامه مربوط به واخواهی وامگیرنده اصلی دارد؟ در صورت وجود چنین مجوز و
یا تکلیفی مستند قانونی آن چیست؟ آیا از موارد صدور رأی اصلاحی به استناد اشتباه در محاسبه محسوب میشود؟
-2در صورت عدم تعیین تکلیف نسبت به موضوع قطعیت دادنامه اولیه ،آیا پس از اطلاع ضامن از دادنامه صادره در
مرحله واخواهی میتواند به استناد ماده 430و بند 4یا 7قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور
مدنی مصوب 1379نسبت به موضوع درخواست اعاده دادرسی کند؟
پاسخ اداره کل حقوقی
بازگشت به استعلام شماره 9015/246/26000مورخ 1398/6/25به شماره ثبت وارده 1038مورخ
،1398/6/30نظریه مشورتی کمیسیون آیین دادرسی مدنی این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد:
1و -2در فرض سوال که ضامن و مضمون عنه به صورت تضامنی غیاباً محکوم شده اند و پس از واخواهی مضمون
عنه محکومیت وی کاهش یافته است ،به نظر می رسد از آن جا که مسئولیت ضامن از دین )اصلی( مضمون عنه قابل
تجزیه نمی باشد ،موضوع مشمول ماده 308قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب
1379است و کاهش میزان محکومیت مضمون عنه به ضامن هم تسری پیدا می کند و چون این امر حکم قانون است،
نیاز به تصریح در رأی اخیر دادگاه ندارد و از موارد صدور رأی تصحیحی یا اعاده دادرسی نیز خروج موضوعی دارد.
دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه