نظریه مشورتی ۷/۹۷/۳۰۳۹

-1آیا در حدود مانند بزه قذف و دیات مانند بزه ایراد صدمه بدنی عمدی ،امکان صدور قرار ترک تعقیب وجود دارد یا این قرار صرفاً در جرایم تعزیری قابل گذشت قابل صدور است؟ -2قانونگذار در ماده 237قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392برای صدور قرار بازداشت موقت در جرایمی که شخص از چاقو استفاده میکند ،شرایطی را لحاظ نموده است .با توجه به اینکه در جرم ایراد صدمه بدنی عمدی با چاقو یا شیء نوک تیز که صدمات به ثلث دیه کامله نرسیده است ،میتوان از بند »ت« ماده مذکور استباط نمود که در این جرم مزاحمت برای اشخاص مستتر است؛ آیا میتوان به دلیل اینکه جرم مذکور امنیت و آسایش را مختل مینماید ،قرار بازداشت موقت صادر نمود؟

-1قانون¬گذار در مواردی که نظر به انحصار حکم به جرایم تعزیری داشته است به این امر تصریح کرده است و از جمله ماده 106قانون مجازات اسلامی مصوب 1392میباشد که مرور زمان اعلام شکایت را صرفا در جرایم تعزیری قابل گذشت مجری دانسته است .بنابراین با توجه به اطلاق عبارت »جرایم قابل گذشت« در ماده 79قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392حکم این ماده شامل حد قذف و دیه که صرفا جنبه حق¬الناسی دارد می¬شود و صدور قرار ترک تعقیب با درخواست شاکی در این جرایم فاقد منع قانونی است. -2از آنجا که صرف ایجاد مزاحمت و قدرتنمایی با چاقو در صورت کفایت ادله ،قرائن و امارات طبق صراحت ماده 237قانون آئین دادرسی کیفری مصوب ،1392از موارد جواز صدور قرار بازداشت موقت است ،به طریق اولی ،چنانچه ارتکاب جرایم مذکور منجر به ایراد جرح نیز شود ،میتواند موجب صدور قرار بازداشت موقت باشد، اما صرف ایراد جرح عمدی با چاقو بدون اینکه از موارد مذکور در بندهای این ماده باشد مشمول مقررات ماده مزبور نمیشود. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه