نظریه مشورتی ۷/۹۷/۳۰۳۳

-1با توجه به ذیل ماده 522در صورتی که معالجه محکوم به حبس در خارج از زندان ضروری باشد ولی نامبرده تامین سپرده و در بیمارستان تحت نظر ضابطان نباشد،آیا باز هم مدت معالجه جزء محکومیت وی محسوب میشود؟ یا فقط در صورتی که محکوم تحت نظر ضابطان در بیمارستان بستری باشد ،مدت معالجه جزء محکومیت وی محاسبه میگردد؟ -2در صورت اعلام نظر پزشکی قانونی،آیا ابلاغ نظر پزشکی قانونی به شاکی خصوصی ضروری است و آیا شاکی حق اعتراض به نظریه پزشکی قانونی را دارد؟ وآیا ابلاغ نظریه پزشکی قانونی از وظایف قاضی اجرای احکام کیفری است؟ -3آیا در صورت عدم بهبودی بیمار ،مدت تعویق اجرای حکم در صورت اعلام نظر پزشکی قانونی قابل تمدید است؟

بازگشت به استعلام شماره /618د مورخ 1397/10/29به شماره ثبت وارده 3033مورخ ،1397/11/06 نظریه مشورتی کمیسیون آیین دادرسی کیفری ) (1این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد: -1با فرض صدور دستور تعویق اجرای محکومیت حبس از سوی قاضی اجرای احکام کیفری بر اساس قسمت اول ماده 522قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392احتساب ایامی که اجرای حکم حبس محکوم به تعویق میافتد جزء مدت محکومیت ،فاقد وجاهت قانونی است. -2اخذ نظریه کارشناسی پزشکی قانونی موضوع ماده 522قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392ناظر به فرایند اجرای احکام لازم الاجرای کیفری است و از قلمرو شمول حکم مقرر در ماده 161قانون یاد شده مبنی بر »ضرورت ابلاغ مراتب وصول نظر کارشناس به طرفین« و احکام ناظر به آن از قبیل حق اعتراض طرفین به نظریه کارشناس که ناظر به مرحله تحقیقات مقدماتی و دادرسی است خارج میباشد؛ بدیهی است چنانچه نظر کارشناسی پزشکی قانونی محل تردید باشد ،قاضی اجرای احکام میتواند نظر پزشک قانونی دیگر یا کمیسیون پزشکی قانونی را اخذ نماید. » -3تمدید مدت تعویق اجرای حکم حبس« موضوع ماده 522قانون آیین دادرسی کیفری مصوب » ،1392با فرض بقای اقتضای حکم موضوع ماده« )ضرورت مداوای محکوم به حبس در خارج از زندان( توسط قاضی اجرای احکام کیفری با لحاظ »شرایط و ضوابط مقرر« در ماده موصوف ،فاقد منع قانونی است. دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه