نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۵۷۷

الف -آیا دعوای الزام به تحویل مبیع از جمله زمین یا مال منقول و در صورت عدم امکان ،الزام به پرداخت ثمن قابلیت استماع دارد؟ ب -آیا میتوان این خواستهها را در طول یکدیگر و مجموعاً قابل استماع دانست؟ ج -آیا دادگاه می تواند به منظور جلوگیری از صدور قرارهای شکلی فقط در خصوص خواسته اول اظهار نظر کند و در مورد خواسته بعدی به استناد ملاک ماده 19قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379قرار توقیف دادرسی صادر و پس از قطعیت رأی اول اظهارنظر کند؟ د -آیا ایراد دیگری بر این شیوه طرح دعوا متصور است؟

منجز بودن خواسته به معنای آن است که خواسته ظنی و احتمالی نباشد؛ به گونهای که دو یا چند خواسته در عرض هم قرار گیرد؛ بنابراین در فرض سؤال که خواسته خواهان الزام به تحویل مبیع و در صورت تعذر الزام به استرداد ثمن است؛ خواسته مردد نبوده و از شمول بند 9ماده 84قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379خارج است و چنین دعوایی قابل استماع میباشد .از آنجا که در فرض سؤال ،خواستهها در طول یکدیگر قرار گرفتهاند و ظنی نمیباشند ،در صورت صدور حکم مطابق خواسته نخست، همان گونه که خواهان در دادخواست خود تعیین نموده است ،محلی برای صدور حکم مطابق خصوص خواسته بعدی باقی نمیماند .همچنین به لحاظ طرح همزمان خواستهها ،آنگونه که در فرض سؤال آمده است ،موجبی برای صدور قرار توقیف دادرسی تا اتخاذ تصمیم در خصوص خواسته نخست ،نمیباشد. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه