نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۵۵۲

آیا به استناد بند پ ماده 23قانون مجازات اسلامی و بند پ ماده 247قانون آیین دادرسی کیفری و با لحاظ ماده 17 لایحه قانون استقلال کانون وکلا میتوان وکیل را در مرحله تحقیقات مقدماتی از اشتغال به وکالت منع و در مرحله صدور حکم ،با ابطال پروانه حکم به ممنوعیت از اشتغال وی به وکالت به عنوان مجازات تکمیلی صادر کرد یا خیر؟

-1با عنایت به اصل بیست و دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و مواد 4و 114قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392منظور از بند »پ« ماده 247قانون یاد شده ،منع متهم از فعالیتهای مرتبط با جرم ارتکابی است و نه تعلیق یا انفصال کارمند یا وکیل یا کارشناس رسمی از شغل خود؛ بنابراین در فرض سؤال، در خصوص وکلا و کارشناسان رسمی در مواردی که متهم به ارتکاب جرم میشوند و برای آنها قرار نظارت قضایی صادر میشود ،ممنوعیت از فعالیت شغلی آنها حتیالمقدور باید به فعالیتهایی محدود شود که جرم ارتکابی مرتبط با آن نوع از فعالیت است. -2دادگاه میتواند با رعایت شرایط مقرر در ماده 23قانون مجازات اسلامی اصلاحی 1399و متناسب با جرم ارتکابی و خصوصیات مرتکب ،طبق بند )پ( همان ماده به عنوان مجازات تکمیلی ،مشروط به اینکه بالحاظ ماده 30همان قانون ،جرم به سبب حرفه وکالت ارتکاب یابد یا اشتغال به حرفه وکالت وقوع جرم را تسهیل کند ،حکم به منع از اشتغال به حرفه وکالت که مدت آن بیش از دو سال نیست ،صادر کند. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه