نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۴۲۷

-1با توجه به حکم ماده 92قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ،1379آیا مقصود از عبارت » دادگاه فاقد دادرس به تعداد کافی باشد« در این ماده قانونی ،حوزه قضایی است و یا صرفاً شعبهای که پرونده به آن ارجاع و در آنجا تحت رسیدگی است؟ -2چنانچه دادگاهی که دادرس آن قرار امتناع از رسیدگی صادر نموده است با وحدت قاضی اداره شود ،آیا مقام ارجاع می تواند به دادرس دیگری که متصدی شعبه دیگری است ،رسیدگی به این پرونده را جهت رسیدگی در همان شعبه صادرکننده قرار امتناع از رسیدگی واگذار نماید و یا آنکه باید پرونده از شعبه نخست کسر و در شعبه دادرسی که صلاحیت رسیدگی دارد ،ثبت شود؟ -3در خصوص موارد فوق ،چنانچه تصدی تمامی شعب به قضات سپرده شده باشد و در مجتمع قضایی دادرس آزاد وجود نداشته باشد و دادگاه با وحدت قاضی اداره شود ،آیا ارجاع پرونده به شعب دیگر پس از کسر پرونده و ثبت در شعبه جدید وجاهت قانونی دارد؟

-1در ماده 92قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ،1379منظور از عبارت » دادگاه فاقد دادرس به تعداد کافی باشد« به قرینه عبارت » در صورتی که دادگاه فاقد شعبه دیگر باشد« ،نبود دادرس یا دادرسان دیگر در همان شعبهای است که دادرس آن قرار امتناع از رسیدگی صادر کرده است. 2و -3در فرض سؤال که شعبه دادگاهی که دادرس آن قرار امتناع از رسیدگی صادر کرده است ،فاقد دادرس دیگری است ،وفق ماده 92یادشده ،پرونده نزد مقام ارجاع ارسال میشود تا در صورت امکان به دادرس علیالبدل دیگری از همان دادگاه ارجاع شود که در این صورت مستلزم کسر پرونده از آمار این شعبه نمیباشد. در غیر این صورت ،پرونده به شعبه دیگری ارجاع میشود و در این فرض ،کسر پرونده از آمار شعبه نخست، امری الزامی است. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه